تبلیغات
ماهیان آکواریومی - نگهداری از دیسکس
 
ماهیان آکواریومی
با خدا باشو پادشاهی کن
درباره وبلاگ


با سلام
موضوع وبلاگ: زندگی ماهییان آکواریومی
تلاش ما برای شناساندن ،نوع،نحوه زندگی، نوع مراقبت، مقابله و درمان بیماری انواع گونه های ماهیان آکواریومی مخصوصا ماهیان آب شیرین به مخاطبین علاقمند به ماهی می باشد.

مدیر وبلاگ : سعید فراهانی
نظرسنجی
شما طرفدار کدام ماهی آب شیرین هستید؟













نگهداری از دیسکس

 

دیسکس از خانواده سیچلایدها بوده و بومی آمریکای جنوبی می باشد. این ماهی ها تا حدود 18  15 سانتیمتر رشد می کنند. دیسکسها دارای انواع رنگاهی گوناگونند. مانند دیسکس آبی، قهوه ایی، سبز که معمولا در 15 ماهگی بالغ می شوند . جفتها معمولا داخل گله خودشان همدیگر را انتخاب کنند. یکجفت مولد دیسکس خوب از تخمها مراقبت می کنند. و معمولا هر 15 روز یکبار تخمریزی انجام می دهند. آب دیسکسها باید دارای سختی 3 تا 5 درجه DH باشد و دمای آب آنها 27 درجه سلسیوس ثابت باشد و نیز باید تا حدودی اسیدی باشد . اگرچه دیسکوس ها ماهیان صلح جویی هستند ولی نگه داری آنها بصورت جداگانه در تانک توصیه می شود زیرا دمایی که آنها نیارمند آن هستند از دمای قابل تحمل بسیاری از گونه ها بالا تر است. و با وجود این بهتر است به ماهیان صلح جو و گرما دوست چون تترایل کاردنیال، لوچ دلقک و  نگه داری شوند. دیسکوس ها نباید با آنجل هایی که از بیماری انگلی رنج می برند نگهداری شوند.
دیسکس ها باید در تانکهای بزرگ و دراز با کف پوش نرم و لایه ای از گیاهان شناور به منظور کنترل و کمتر کردن نور نگهداری شوند. سنگ و یا صخره ها نباید به قدری بزرگ باشند که فضای شنا کردن را از آنها بگیرد. توجه ویژه ای نیز باید به کیفیت آب نمود. تعویض مرتب قسمتی ازآب یکی از نیاز های اساسی این ماهی هاست.
به دلیل این که تشخیص جنسیت آنها تا حدی مشکل است، بهترین راه داشتن 6 ماهی کوچک برای انتخاب جفت می باشد. اگر آنها در شرایت مطلوب نگهداری شوند( آب نرم و کمی اسیدی با تعویض هفتگی مقداری از آب ) دیسکوس ها راحت تر در آکواریوم تکثیر خواهند شد ولی باز هم تکثیر آنها امری مشکل است. دیسکسها تخمهایشان را روی اشیاء شیب دار می گذارند. معمولا 48 ساعت بعد از تخمگذاری تخمها باز خواهند شد. 
لاروهای دیسکس سه روز احتیاج به هیچ غذایی ندارند چون از کیسه زرده ایی مجهز که در زیر شکم دارند تغذیه می کنند. از صبح روز چهارم بعد از تولد لاروها به بدن والدین خود می چسبند و از لعابی که از پوست آنها تراوش می شود تغذیه می شود تغذیه می کنند. بعضی معتقدند که تخمهای خراب و تجزیه شده که رشد باکتریها را همراه دارد می تواند غذای چند روز لاروهای دیسکس باشد ولی چیزی که ثابت شده است حضور والدین در هر حالت برای غذا دادن و پرورش لاروهای دیسکس کاملا واجب ضروری است. زمانیکه بچه ها بخوبی شنای آزاد پیدا کنند و بتوانند نوزادان میگو را بخورند می توان والدین را از آنها دور ساخت و مولدین را برای نوبت بعدی تخمریزی آماده ساخت. تعویض آب به رشد و شادابی بچه های دیسکاس کمک می کند. زیرا آب دیسکسها بر اثر مدفوع و غذاهای اضافی و مانده در آکواریوم آلوده و کمی اسیدی می شود که در نتیجه آب باعث سوختن لبه های باله و دم آنها خواهد شد. از طرفی دیگر بر اثر تبخیر آب املاح موجود در آب مانند نمکهای کلسیم و منیزیم باقی می مانند و آب را سنگین می کنند که برای دیسکسها قابل تحمل نیست. بنابراین بهتر است همواره باندازه ایی که آب تبخیر می شود. به همان اندازه هم شما آب از آکواریوم خارج کنید. سپس آب آماده و مناسب اضافه کنید تا همواره تعادل بین املاح موجود در آب و سختی آب برای دیسکسها برقرار باشد.
ماهیانی همچون سیچلاید و دسته سیمفیسادن (symphysodon) از خانوادهDiscus از دید بسیاری از پرورش دهندگان ماهیانی هستند كه شدیدا به آب تازه و در نتیجه تعویض آب نیاز دارند. به این ترتیب Discus كه به عنوان شاه ماهی آكواریم شناخته میشود ظاهری زیبا و جذاب و رفتاری فوق‌العاده دارد.
آب با دمای پایین استرس زاست و بمرور زمان باعث از بین رفتن Discusمیشود و بخصوص باعث آسیب پذیر شدن نسبت به تاژكهای(Flagellate )رودوی یا هگزامیتا میشودبهترین دما برای این ماهی بین 30ـ28 درجه سانتیگراد است و دماهای بالاتر تا 32 درجه سانتیگراد برای زمانی كه ماهی به خانه جدید خود منتقل میشود.دمای بالا نیروزاست و ازاین رو تا ماهی‌ها به محیط جدید عادت كنند برایشان مفید است. دمای بالای آب برای زمانی كه ماهی تحت درمان است نیز مفید است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهی را افزایش میدهد و موجب تاثیر گذاری سریعتر داروها نیز میگردد
شما باید قبل از آوردن Discus خود به خانه تانك آب آماده و فیلترهای رشد كرده داشته باشید. این كار اشتباهی است اگر تصمیم دارید ابتدا ماهی راخریده و سپس تانك آن را آماده كنید چراكه این روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتایج نام مطلوبی بدست آمده
اگر شما بدفعات یا بصورت مداوم آب را عوض نمیكنید فرقی نمیكند كه شما چه فیلتری استفاده میكنید(تا زمانی كه فشار زیادی نداشته باشد ).بسیاری از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهای بزرگ تصفیه كننده آب درتانكرهایی با حداكثر 110 لیتر آب (كه زیاد شلوغ نیستند) استفاده میكنند از آن راضی هستند. برای تانكرهای بزرگ با تعداد بیشتر ماهی باید از سیستم تصفیه قویتری استفاده كرد. اگر شما در ابتدای كار هستید و از ماهی های كوچك نگهداری میكنید از نوع اسفنجی كه باكتری‌های فیلتر زیستی در آن رشد كرده میتوانید براحتی استفاده كنید و اگر نمیتوانید صبر كنید تا باكتری‌ها بطور طبیعی رشد كنند میتوانید از باكتریهای مخصوص تسریع رشد آن استفاده كنید. با این كار امكان انتقال بیماری با یك اسفنج كهنه و پیر را نیز كاهش میدهید. برای 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتیمتری) تانكری با 75 لیترظرفیت مناسب است و برای اینكه بتوانید از آن برای بلند مدت استفاده كنید تانكری 110 لیتری مناسب تر خواهد بود.
معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهی شروع كنیم و حداقل این رقم 3 ماهی خواهد بود زیرا امكان دعوا بین دو Discus وجود دارد و ماهی سوم در واقع میتواند نقش میانجی و خنثی كننده حس پرخاش جویانه دو ماهی دیگر را داشته باشد. با وجود این ، در دعواهای بین Discus های كوچك امكان كشته شدن یكی از آنها وجود ندارد و این صحنه نه دیدنی است و نه اینكه سودی برای هیچیك از دو ماهی دارد. نهایتاً بهترین راه اینست كه در ابتدا 3 جفت ماهی را در یك آكواریم قرار دهیم و بمرور زمان ماهیهای ضعیفتر را از این جمع خارج كنیم. در نهایت كار به جایی میكشد كه تنها 2 ماهی در آكواریم خواهند ماند و این دو ماهی جفتی بسیار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودی شروع به تخم ریزی خواهند كرد .




صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :